کانون نویسندگان ایران، تشدید حمله به ازادی بیان

کانون نویسندگان ایران به حکم زندان برای شاپرک شجری زاده و اعترافات اجباری تلویزیونی مائده هژبری واکنش نشان داد و این دو اقدام را سرکوب تشدید حمله به آزادی بیان در ایران دانست:

در میان خبرهای مربوط به اعتراضات گسترده به شرایط اجتماعی و سیاسی که ماه‌هاست به چشم ‌می‌آید و به گوش می‌رسد، روزهای اخیر دو خبر بازتاب زیادی داشته است. یکم خبر محکومیت شاپرک شجری‌زاده زن جوانی است که چند ماه پیش در اعتراض به حجاب اجباری روسری بر سر چوب کرد و اکنون به ۲۰سال زندان محکوم شده که دو سال آن تعزیری و هجده سالش تعلیقی است. خبر دوم از دستگیری دختر نوجوانی به نام مائده هژبری حکایت دارد که ویدیوهای رقص خود را در شبکه اینستاگرام قرار می‌داده و حال اجبارا به تلویزیون آورده شده تا با صورتی شطرنجی شده و گریان از کار خود اعلام پشیمانی کند.

تایید حکم ۲۳ ماه زندان برای رویا صغیری، از دانشجویان بازداشتی در اعتراضات دی ماه

 رویا صغیری، دانشجوی بازداشت‌شده در اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ و از معترضان به حجاب اجباری در ایران، خبر داد که دادگاه تجدیدنظر حکم ۲۳ ماه حبس تعزیری علیه وی را تایید کرده است.

وی روز چهارشنبه ۲۰ تیر ماه در شبکه اجتماعی اینستاگرام رای دادگاه تجدیدنظر را منتشر کرد که به نسبت رای دادگاه بدوی هیچ تغییری نکرده و قاضی دادگاه تجدیدنظر اتهام «تبلیغ علیه نظام و توهین به ارکان نظام» را تایید کرده است.

در گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، از خانم صغیری به عنوان دانشجوی دانشگاه تبریز نام برده شده است.

این خبرگزاری نوشته است که خانم صغیری پیش از این در شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به رهبری» محاکمه و به ۸ ماه حبس تعزیری از بابت تبلیغ علیه نظام و از بابت توهین به رهبری نیز به ۱۵ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود که دادگاه تجدیدنظر این حکم را عینا تایید کرده است.

هرانا در ادامه گزارش خود عنوان می‌کند که رویا صغیری در پرونده دیگری

اعلامیه جهانی حقوق بشر و مقایسه با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متن اعلامیه جهانی حقوق بشر و مقایسه با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

ماده 1 اعلامیه جهانی حقوق بشر 

همه آزاد و برابر بدنیا آمده اند

تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند . همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یکدیگر با روح برابری رفتار کنند. 

اصل 3 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

بند 9  : رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه، در تمام زمینه‏های مادی و معنوی.

بند 14 : تأمین حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه برای همه و تساوی عموم در برابر قانون.

اصل نوزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد شد. 

اصل بیستم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلامی برخوردارند.

میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل متحد مصوبه ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶

میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل متحد مصوبه ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶

دیباچه:دولتهای عضو این میثاق:
با توجه به اصولی که در منشور ملل متحد اعلام شده است، شناسایی حیثیت ذاتی و حقوق برابر و غیر قابل انتقال کلیه اعضاء خانواده بشر، مبنای آزادی، عدالت و صلح در جهان است، ·< نظر به اینکه، حقوق مذکور ناشی از حیثیت ذاتی شخص انسان میباشد،با توجه به اعلامیه جهانی حقوق بشر، کمال مطلوب انسان آزاد، برخورداری از آزادی و رهایی از ترس میباشد. این خواست در صورتی میسر میشود که هر کس از حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خود و همچنین از حقوق سیاسی و مدنی برخوردار گردد. با توجه به منشور ملل متحد، دولتها متعهد برعایت و احترام به حقوق و آزادیهای انسان وترویج آنها در سراسر جهان میباشند، با درک این حقیقت که افراد نسبت به یکدیگر و اجتماعی که بدان تعلق دارند دارای وظائفی هستند و برای تحقق بخشیدن و ترویج و رعایت حقوق شناخته شده مندرج در این میثاق مسئول میباشند،

بیانیه جمعی از فعالین سیاسی و مدنی ایران به مناسبت ۳۰خرداد، روز زندانیان سیاسی

یانیه جمعی از فعالین سیاسی و مدنی ایران به مناسبت ۳۰خرداد، روز زندانیان سیاسی



گذشته چراغ راه آینده است و هرگز ملتی روی سعادت و آزادی نخواهد دید مگر اینکه بر آن چه در تاریخ میهنش گذشته است آگاه باشد.
وقتی به ۴۰ سال گذشته در سرزمینمان ایران می‌نگریم، تنها تصاویر هولناکی از آزادی کشی و انسان کشی را می بینیم که قلب را به درد می آورد؛ کشتارهای کور دولتی و اعدام های خیابانی در دهه ۶۰، قتل عام زندانیان سیاسی بی گناه در سال ۶۷، کشتار نویسندگان و روشنفکران و دگراندیشان در دهه ۷۰ در جریان قتلهای زنجیره یی، کشتار جوانانی که جویای سرزمینی آزاد با حاکمیت دموکراسی بوده و هستند؛ قتلهای خاموش در بازداشتگاهها به نام خودکشی؛ و بالاخره تداوم بی وقفه اعدام ها در زندانها و زندانی کردن فعالان و روشنفکران و مخالفان و پر کردن زندانها از آزادیخواهان،

میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد مصوبه ۲۶ دسامبر ۱۹۶۶ قطعنامه قدرت اجرائی بنابر ماده ۴۹، ۲۳ مارس ۱۹۷۶

میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد مصوبه ۲۶ دسامبر ۱۹۶۶ قطعنامه قدرت اجرائی بنابر ماده ۴۹، ۲۳ مارس ۱۹۷۶

مقدمه: کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران

میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی در شش بخش و شامل یک مقدمه و ۵۳ ماده میباشد. در حقیقت این مواد مشروح حقوق مدنی و سیاسی است که بطور خلاصه در اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است با این تفاوت که دولتهای امضاء کننده این میثاق، متعهد به اجرای آن هستند. در بخش سوم میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی حقوق شناخته شده افراد به ترتیب ذیل ذکر شده است:

کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیر کننده مصوبه ۱۰

کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیر کننده مصوبه ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴

مقدمه
شکنجه واژه ای است که همواره در تاریخ مدون بشریت از آن یاد شده است و آن به همراه تکامل تکنولوژی، در هر عصر و نسلی، به شیوه های گوناگون بکاربرده شده است. شکنجه دغدغه مهم فکری جامعه بشری امروز است. با وجود قوانین و مقرراتی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاقهای بین المللی و قوانین مدنی که شکنجه را در هر شرایطی ممنوع اعلام کرده اند، اما همچنان داغ و درفش و آزار و اذیت در بسیاری از رژیمها از جمله رژیم جمهوری اسلامی برقرار است.