من یک زنم و زن بودنم را دوست دارم

من یک زنم

همانی که اگر دلش بشکند

فریاد نمیزند

مشت به دیوار نمیکوبد

پشت سرهم سیگار دود نمیکند

فقط گاهی

ممکن است از سر ناسازگاری

شبی تا صبح اشک بریزد بی صدا

تا گل لبخندش برای فردا صبح

شکفته شود...

من یک زنم

انتخاب شده ام شاد باشم

حتی وقتی هیچ چیز آنطور که میخواهم نیست

حتی در اوج مشکلاتم

ختنه زنان،ناقص‌سازی جنسی زنان

از سال ۲۰۰۳ میلادی، ۶ فوریه به عنوان روز بین‌المللی عدم هرگونه مدارا با ناقص سازی جنسی زنان نامگذاری شده‌است.

ختنه پیامدهای منفی بسیاری بر سلامت و روان دختران و زنان دارد.

سازمان ملل متحد بریدن آلت جنسی زنان تحت عنوان «سنت و آیین» را مردود و عمل ناقص‌سازی اندام جنسی زن را مصداق بارز «شکنجه» می‌داند.

در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ میلادی، برش دستگاه تناسلی زنان به شکل عمده‌ای مشکلی پزشکی در نظر گرفته می‌شد، ولی از سال ۱۹۹۰ میلادی به بعد گفتمان‌های پیرامون این موضوع به نقض حقوق اصلی انسانی نیز توجه می‌کنند و این عمل نقض حقوق اساسی زنان و کودکان شمرده می‌شود.

بریدن آلت تناسلی زنان به صورت سنتی در بیش از ۳۰ کشور جهان انجام می‌شود که بیشتر آن‌ها آفریقایی هستند. این عمل بر روی بسیاری از زنان مهاجر آفریقای‌تبار ساکن در اروپا و آمریکای شمالی، انجام شده‌است در میان کشورهای فارسی زبان، در جنوب و غرب ایران این رسم وجود دارد. به گزارش بنیاد جمعیت سازمان ملل تعداد زنان ختنه شده در جهان ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلیون بوده و هر ساله سه میلیون دختر دیگر نیز در معرض این خطر هستند. در طی سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ میزان زنان ختنه شده به صورت تدریجی رو به کاهش بوده‌است. این عمل را به دلیل باورهای سنتی جنسی، اجتماعی، باورهای غیر علمی طبی و زیبایی‌شناختی، و مذهبی انجام می‌دهند.